Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

Are you new to blogging, and do you want step-by-step guidance on how to publish and grow your blog? Learn more about our new Blogging for Beginners course and get 50% off through December 10th.

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

ទីរបស់ផ្កាយ

ថ្ងៃ សៅរ៍ ទី ២៦ ខែ មេសា ឆ្នាំ ២០១៤

ថ្ងៃនេះ​ខ្ញុំ​នាំ​ប្អូន​ស្រី​ច្រម៉ក់​របស់​ខ្ញុំទៅលេង​ផ្ទះអ៊ុំ​!​ គោល​បំណង​របស់​យើងគឺទៅលេង​យាយ និង​យក​ស្វាយ​ដែល​ប៉ា​ផ្ញើរមក​តាម​ឡាន​កាពីតូល​មក​ឲ្យតាំងពីព្រឹកនោះផង។ ពេលទៅ​ទទួល​ស្វាយនោះ ខ្ញុំ​រាង​តឹង​ចិត្ត​បន្តិច ព្រោះ​ស្វាយឡើង​ពេញ​មួយការ៉ុង។ ព្រះអើយ ប៉ា! ម៉េចក៏​ប៉ា​ផ្ញើរមក​ច្រើនអីក៏ច្រើន​យ៉ាងនេះ? ខ្ញុំ​ខំអូស​ការ៉ុង​ស្វាយ​ដាក់​ម៉ូតូអាគុប​របស់​ខ្ញុំ រួច​ឲ្យ​ប្អូនស្រី​ច្រម៉ក់ឡើង​អង្គុយពីខាងមុខ។ ដៃម្ខាង​កាន់​ដៃម៉ូតូ ដៃម្ខាង​ទប់​ការ៉ុង​ស្វាយ​កុំឲ្យ​ធ្លាក់។ អរគុណ​បង​អ្នក​មើល​អីវ៉ាន់​នៅកាពីតូល​ដែល​គាត់មាន​ចិត្ត​ជួយលើក​ដាក់​ម៉ូតូពីរនាក់ខ្ញុំ កុំអីខ្ញុំ​វេទនា​មិនខានទេ។ ដំណើរពី​អូរឬស្សីទៅអូរឡាំពិក​ថ្មី​បើ​មិន​ត្រូវការ​ទូក ក៏​មាន​ការ​ពិបាក​ដែរ ព្រោះ​វា​រាង​ស្ទះ​បន្តិច។ ខ្ញុំ​ខំ​ត្រដរ​ទាំង​លំបាក ទៅផ្ទះអ៊ុំ​នៅខាង​កើត​ផ្សារ។ ទៅដល់​ក៏​ឃើញ​យាយនៅខាងក្នុង។ យាយ​ស្ទុះ​ស្ទារ​មក​បើក​ទ្វារ ដើម្បី​មើល​ចៅ​ប្រុស​កម្លោះ និង​ចៅ​ស្រី​តូច​ច្រឡឹង​របស់គាត់។ ខ្ញុំ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​គាត់​នឹក​ចៅគាត់ តែ​ធ្វើ​ម៉េច​បាន​ទៅលេង​គាត់​តែ​សៅរ៍អាទិត្រ​ហ្នឹងឯង។ ខ្ញុំ​លើក​ស្វាយ​ដាក់​ខាង​មុខរួចហើយ ក៏ចូលទៅ​ជម្រាប​សួរអ៊ុំ​ប្រុស​នៅ​ខាង​ក្នុង។ រួចទៅអង្គុយ​នៅផ្ទះ​បាយ​ខាង​ក្រោយ​ផ្ទះ ផឹក​ទឹក​បន្តិច អង្គុយ​សម្រាក​បន្តិច។ យាយ​គាត់​សួរ​នាំ​តិចតួចពីរឿងស្វាយ ខ្ញុំក៏ប្រាប់គាត់ថា​ប៉ា​បេះ​ពីចម្ការ​ស្វាយនៅ​ស្រុក​កណ្ដៀង ភូមិកំណើត​ខាង​ប៉ាខ្ញុំ។ អ៊ុំ​ប្រុស​ និងយាយ​ប្រហែល​ភ្លេច​ហើយថា ប៉ា​នៅ​មាន​ដី​មួយ​ដុំ​តូចទៀត​នៅ​ស្រុក​កណ្ដៀង ភូមិ​ស្យា ក្បែរ​ប្រឡាយទឹក​ថ្មី។ នៅទីនោះ​ស្ងប់​ស្ងាត់ល្អ មាន​ដើម​ស្វាយ ដើម​មៀន ស្រការនាគ ម៉ាក់ប្រេងម៉ាក់ប្រាង ផ្លែ​ឈើ​ព្រៃ​ខ្លះ​ជុំ​វិញភូមិ​ករ និង​មាន​ដើម​ផ្កា​លំអរ​បន្តិច​បន្តួច​ឥត​ដាច់​ពី​មាត់​ច្រក​ចូល​រហូត​ដល់​មុខ​ផ្ទះជាប់​បឹង​ឈូក។ នេះ​រាង​វាល​បន្តិចផង ព្រោះ​កាល​តា​ខាង​ប៉ា​ខ្ញុំ​នៅ​រស់ គាត់​ដាំ​នេះ​បណ្ដុះ​នោះ​សឹង​គ្មាន​កន្លែង​ទំនេរ ជាពិសេស​ដើម​ស្លា ដើម​ម្លូ​របស់​យាយ តែឥឡូវ​អស់មាន​ដើម​ស្លាម្លូទៀតហើយ។ 

និយាយ​ដល់​សាច់​រឿង​ដែល​ខ្ញុំ​កត់​សម្គាល់​ម្ដង! ពេល​ទៅ​ដល់​ផ្ទះអ៊ុំ ខ្ញុំ​ចាប់​អារម្មណ៍​ថា​សក់​ស្រីណែត​សិត​បានយ៉ាង​ស្អាត។ ច្បាស់ណាស់ គឺ​យាយ​ខ្ញុំជា​អ្នក​សិតឲ្យ គាត់​យក​ស្និត​សិត​ចៃមក​សិត​មួយៗ ភ្នែក​ចំណាស់​របស់គាត់​ប្រឹង​មើល​យ៉ាង​យក​ចិត្តទុកដាក់។ ខ្ញុំ​ឆ្ងល់​ដែរ ថា​គាត់​នឹកឃើញ​យ៉ាងម៉េច​បានជា​យក​ស្និត​សិត​ចៃ​មក​សិត​ឲ្យ​ប្អូន​ស្រី​ខ្ញុំ។ ជួន​ជាពេល​នោះ​អ៊ុំ​ស្រី​សំណប់​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ចុះមក ពីខាង​លើ​ផ្ទះ ដែល​មុន​នេះ​យើង​ឮសម្លេង​កូន​ស្រីគាត់​រអ៊ូររទាំ​នឹង​អ៊ុំ​ស្រី​ដែល​រវល់​រឿង​មុខកូនគាត់​កើត​មុនពេក។ គាត់​ចុះ​មក​ដួស​ទឹក​ពិសារ រួចបន្ទោស​យាយ ចាស់​ហើយ​នៅ​ប្រឹង​មើល​ចៃអីទៀត បើភ្នែក​គាត់​មើល​មិន​សូវ​ច្បាស់​យ៉ាងនេះ។ ខ្ញុំ​រាង​អស់​សំណើច​បន្តិចដែរ ដែល​ឮកូន​និង​ម្ដាយគាត់​និយាយ​គ្នា​បែបនេះ ស្ដាប់ទៅគួរឲ្យ​ខ្នាញ់​ដែរតើ។ យាយ​ខ្ញុំ​គាត់​ប្រឹង​បូត​ស្និត​សក់​សម្លឹង​មើលចៃ។ រួច​អ៊ុំ​ស្រី​និយាយ​ឡើងថា ប្អូន​ស្រី​ខ្ញុំ​មាន​ចៃ បាន​ជា​ឆ្លង​ដល់​កូន​ស្រី​តូចដែល​អាយុ​មិន​លើស​ប្អូន​ស្រី​ខ្ញុំ​ប៉ុន្មាន។ ខ្ញុំ​ដូច​មិន​យល់​ដែរ បើ​ប្អូ​ន​ស្រី​ខ្ញុំ​មាន​ចៃ ម៉េច​ក៏​មិន​ឆ្លង​ដល់​បង​បងដែលនៅ​ផ្ទះ​ខ្ញុំផង ខ្ញុំ​មិន​ទុក​ឲ្យ​គេ​ថា​ប្អូន​ខ្ញុំ​បង្ករ​ជា​បញ្ហា​តូចតាច​នេះ​ដល់គេនោះទេ ក៏​ប្រាប់ហេតុផលនេះទៅវិញ។ អ៊ុំ​ក៏អត់មាន​និយាយអីទៀតដែរ។

រួច​មក​យាយ​ហៅ​ខ្ញុំ​ញុំា​បាយ គ្រប់ពេលឲ្យ​តែ​បាន​ទៅ​ជួប​យាយ យាយ​តែង​តែ​បង្ហាញ​ការ​បារម្ភ ខ្លាច​ចៅគាត់​អត់​បាយ​ស្លាប់។ មើលទៅគាត់​បារម្ភពីពួក​ខ្ញុំ​យ៉ាងនេះ គាត់​កាន់​តែគួរឲ្យស្រលាញ់។ ខ្ញុំ​បាន​អោប​គាត់​ពេញ​ៗដៃកាល​គាត់​ទើប​តែ​មក​ពីអាមេរិក​ថ្មីៗ។ ខ្ញុំ​ចាប់​អារម្មណ៍ថា កាល​នៅ​ក្មេង​យាយ​មាន​មាឌធំណាស់ ហើយគាត់​នៅ​មាន​កម្លាំង​ស្ដី​ថា​ឲ្យ​ខ្ញុំ​រឿង​បោក​ខោអាវ និង​ដុស​ក្អែល​អីអស់ហ្នឹង។ ពេល​នេះ​រាង​គាត់​តូច​ច្រឡឹង ខ្ញុំ​យល់​ខ្លួនឯង​ថា​ខ្ពស់​ជាងមុន ហើយ​ក៏ធំហើយ។ ក៏​ចាប់​អារម្មណ៍ថា យាយ​កាន់​តែ​ចាស់ណាស់ហើយ ស្បែក​ដៃដ៏ជ្រីវជ្រួញ អាយុកាល​ចូល​និវត្តន៍​នៅ​ស្រុក​អាគាំង​ធ្វើ​ឲ្យគាត់​មាន​ឱកាស​បាន​មក​លេង​ស្រុក​​កំណើត​គាត់​ឯ​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​យូរជាងមុន។ ខ្ញុំ​ក៏រីករាយដែរ ដែល​បាន​ជួប​យាយ​ច្រើនជាង​មុន។ សំណេរមួយនេះ​មាន​ភាព​រញ៉េរញ៉ៃ រៀប​រាប់​ត្រង់នេះ​បន្តិច ត្រង់នោះ​បន្តិច ច្របល់​សព្វ​អប់​ក្លិន​អតីតកាល និង​បច្ចុប្បន្ន​ដូច​សម្លរកកូរខ្មែរ ឬ​សម្លរ​ចាបឆាយ​ចិន។ ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​សរសេរ​តាម​នឹកឃើញ ព្រោះ​អីថ្វីដៃសរសេរអន់ មិន​ដឹង​ថា​កែអីខ្លះ គិតអីខ្លះ ដូច្នេះ​មាន​តែ​សរសេរ​តាម​នឹកឃើញទើប​អាច​មាន​អក្សរ​ខ្លះ​ដិត​ដាម​ជាប់​ក្នុង​កំណត់​ហេតុមួយនេះ។ ថ្ងៃខែចេះតែកន្លង អ្វី​ៗ​កើតឡើង​ រួច​ក៏​បាត់​បង់​ទៅវិញតាម​កាល ថ្ងៃនេះ​ព្រះអាទិត្រ​នៅតែលិច​នៅទិស​ខាង​លិច​ដដែល តែ​មិន​ថា​វា​ជា​ថ្ងៃលិចឬ​ថ្ងៃរះ យើង​តែង​តែ​ជួប​ប្រទះ​នូវ​អ្វី​ដែល​ថ្មីជានិច្ច ព្រោះ​…

…ផ្កាយ​នៅលើ​មេឃ ដែល​យើង​ខ្ញុំ​សម្លឹង​នោះ មិន​ដែល​រះ​នៅ​កន្លែង​ដដែល​នោះឡើយ។ ជីវិត​មនុស្ស​ក៏ដូចគ្នា មិន​ថា​យើង​បាន​ជួប​រឿង​អ្វីក៏ដោយ យើង​នឹង​មិន​ឈរ​នៅ​កន្លែងដដែល​នោះឡើយ។ 

ឌីយ៉ា

ជា​ចុង​ក្រោយសម្លរ​កកូរឬ​ចាបឆាយ​មួយនេះ គ្រាន់​តែ​ចង់​រំឮក​បន្តិចពីប៉ាម៉ាក់ អ៊ុំ​ប្រុសអ៊ុំ​ស្រី លោក​យាយ ដែល​អ្នក​ទាំងនេះ​សុទ្ធ​តែ​ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​គុណ​យ៉ាង​ធំ​មក​លើ​ជីវិត​ខ្ញុំ​ក៏ដូចជា​បង​ប្អូនខ្ញុំ។ មិនថា​មាន​រឿង​អ្វីកើតឡើង មិន​ថា​មាន​រឿង​មិនល្អធំឬតូច តែ​គុណូបការៈក៏ដូចជា​ទឹក​ចិត្ត​ដ៏ល្អរបស់ពួកគាត់​នឹង​រះ​នៅ​ក្នុង​ដួង​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​ដដែល ទោះបី​ជា​ពន្លឺ​របស់​ពួកគាត់​មិន​បាន​រះ​នៅ​ទីតាំង​ដដែល​នៅ​ក្នុងជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​ក៏ដោយ។ 

ដោយខ្ញុំបាទ ឌីយ៉ា

Handwritten Diary of Mine

It’s been a long while, I have not written anything in English. Now just I do, I just publish my handwriting notes. It is about my childhood experience around the theme “Dialogue”. Most of you might not understand my zigzag and messy notes, but for those who could, please enjoy it. Share me your story if you want to.

I got this inspiration from a quote my a girl who were shot in the head for she thrive to speak up for education in a place where girls could not go to school, Malala. It was about “dialogue for peace”. Just in contrast to her story, I just want to share a different perspective of dialogue for peace in a family context, a family of mine. – Cafe Dialogue / Siem Reap