អ្នកនិពន្ធ

13698201_591521304343000_1727667489973615746_o.jpg

ថ្ងៃនេះខ្ញុំបានប្រជុំគ្នានៅបណ្ណាល័យបញ្ញវន្តជាមួយនឹងបង សុខ ចាន់ផល និងប្អូនអ្នកចូលចិត្តក្នុងការនិពន្ធជាច្រើននាក់ទៀត ដើម្បីពិភាក្សាគ្នាពីការសរសេរសេណារីយោកុនរឿងថ្មី។

និយាយដោយខ្លី ការប្រជំុនេះប្រកបដោយផលផ្លែល្អណាស់។ អ្វីដែលខ្ញុំបានដឹង ហើយក៏បានស្ដាប់ម្ដងទៀតគឺ មតិរបស់ក្រុមយើងពីឥទ្ធិពលរបស់អ្នកនិពន្ធ ឬម្ចាស់នៃការផ្សព្វផ្សាយ។ យើងបានលើកឡើងថា រឿងពីដើម ដូចជារឿងចិន ឬរឿងខ្មែរអីជាដើម អ្នកនិពន្ធបានសរសេរតាំងពីការចាប់ផ្ដើម រហូតដល់បញ្ចប់ដោយគំនុំគំុគួន ការសងសឹកមិនចប់មិនហើយជាដើម។ បច្ចុប្បន្ននេះវិញ ដូចជារឿងមួយភាគចប់របស់ថៃ ឬអាមេរិកជាដើម អ្នកនិពន្ធបានប្ដូរទិសដៅ អត្តចរិតនៃរឿងទៅជាបរិបទអ្នកបង្កើតសន្តិភាពវិញ។

ពិតមែនហើយ! ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធដ៏ល្បី ប្រសិនបើស្នាដៃយើងចេញទៅហើយ មានមនុស្សចាប់អារម្មណ៍ច្រើន នោះមនុស្សនឹងមានទំនោរការគិតដូចនេះភាគច្រើន។ អ្នកនិពន្ធផ្ទាល់ក៏មិនគួរឲ្យមនុស្សជំុវិញខ្លួនអូសទាញ ឬផ្លាស់ប្ដូរការគិតរបស់ខ្លួនឡើយ។ ការសម្របការងារនិពន្ធទៅតាមទីផ្សារ ចំណង់ចំណូលចិត្តនឹងធ្វើឲ្យទឹកដៃការនិពន្ធចុះខ្សោយ ព្រមទាំងយើងជាអ្នកនិពន្ធផ្ទាល់មិនអាចផ្លាស់ប្ដូរការគិតអវិជ្ជមានរបស់មនុស្សឲ្យមកផ្លូវត្រូវវិញបាន។

អ្នកនិពន្ធល្បីៗបច្ចុប្បន្ននេះ បានបញ្ចេញស្នាដៃល្អៗជាច្រើន។ ក្នុងចំណោមស្នាដៃល្អៗទាំងនោះ មានទាំងគុណភាព និងគុណតម្លៃអប់រំ ជាពិសេសទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍របស់ទស្សនិកជនទៀតផង។ ដូចជាថ្មីៗនេះមានរឿង The Teacher Diary, Take Me Home, Conjuring II, Inside Out, Zootopia ជាដើម សុទ្ធសឹងជាស្នាដៃល្អៗ។ វាអាចជាអ្វីដែលទស្សនិកជនមិនឲ្យតម្លៃពីមុន តែក្រោយពេលទស្សនាហើយ ស្នាដៃថ្មីទាំងនេះគឺអាចទទួលយកបាន ហើយហោចណាស់វាអាចផ្លាស់ប្ដូរផ្នត់គំនិតរបស់មនុស្សយើងឲ្យយល់នូវអ្វីដែលល្អៗពីក្នុងរឿងផងដែរ។

សង្ឃឹមថាអ្វីដែលយើងព្យាយាមថ្ងៃនេះដើម្បីអនាគតនៃការផលិតភាពយន្តនៅកម្ពុជាកាន់តែល្អប្រសើរជាងនេះទៅចុះ។ យើងមិនអាចបន្ទោសជនជាតិខ្មែរថាមិនគាំទ្រផលិតផលខ្មែរ នៅពេលផលិតករខ្លួនឯងមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើស្នាដៃរបស់ខ្លួនផងនោះទេ។

រូបភាព | Posted on by | បញ្ចេញមតិ

កសិកម្មសរីរាង្គ

ការងាររបស់ខ្ញុំមានទាក់ទងនឹងកសិកម្មច្រើន ដូច្នេះថ្ងៃនេះ ខ្ញុំសូមជូនអត្ថបទមួយដែលទាក់ទងនឹងកសិកម្មសរីរាង្គ។

Screen Shot 2016-07-11 at 12.09.02 PM

តើកសិកម្មសរីរាង្គគឺជាអ្វី?

ការដាំដំណាំសរីរាង្គជាការដាំដំណាំស្របទៅតាមធម្មជាតិ ជាជាងការធ្វើផ្ទុយពីធម្មជាតិ។ ការដាំដុះប្រភេទនេះរួមមានការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសយ៉ាងណាដើម្បីទទួលបានទិន្នផលល្អដោយមិនធ្វើឲ្យមានគ្រោះថ្នាក់ទៅដល់បរិស្ថានធម្មជាតិ ឬមនុស្សដែលរស់នៅ និងធ្វើការជាមួយវា។ វិធីសាស្ត្រ និងសម្ភារៈដែលកសិករដំណាំសរីរាង្គប្រើប្រាស់គឺមានសង្ខេបដូចខាងក្រោម៖

  • ដើម្បីរក្សា និងធ្វើឲ្យប្រសើរឡើងនូវទម្រង់ និងជីជាតិដី
  • ការប្រើប្រាស់ឡើងវិញ និងធ្វើកំប៉ុស្តជាមួយកាកសំណល់ដំណាំ និងលាមកសត្វ
  • ដាំដំណាំឲ្យត្រូវនឹងដី និងពេលវេលា
  • ដំណាំឆ្លាស់
  • ដំណាំគម្របដី និងពពួកសណ្ដែក
  • គ្របដី

ការគ្រប់គ្រងកត្តាចង្រៃ ជំងឺ និងស្មៅ

  • យកចិត្តទុកដាក់លើផែនការ និងជម្រើសដំណាំ
  • ប្រើពូជធន់នឹងជំងឺ
  • អនុវត្តការដាំដុះឲ្យត្រឹមត្រូវ
  • ឆ្លាស់ដំណាំ
  • ជម្រុញឲ្យមានពួកប្រេដាក់ទ័រមានប្រយោជន៍ឲ្យស៊ីកត្តាចង្រៃ
  • បង្កើនឲ្យមានចម្រុះភាពនៃហ្សេនេទិច
  • ប្រើថ្នាំពុលធម្មជាតិ

កសិដ្ឋានសរីរាង្គគួរតែ

  • យកចិត្តទុកដាក់ពីការប្រើប្រាស់ប្រភពទឹក
  • មានរោងចិញ្ចឹមសត្វល្អ

ដំណោះស្រាយទំនើបចំពោះកសិដ្ឋាន៖

កសិដ្ឋានសរីរាង្គមិនមែនមានន័យថា យើងកំពុងដើរត្រឡប់ក្រោយនោះទេ។ វិធីសាស្ត្រកសិដ្ឋានជាច្រើនដែលបានប្រើកាលពីមុន ក៏នៅតែមានប្រយោជន៍រហូតដល់សព្វថ្ងៃ។ កសិដ្ឋានសរីរាង្គជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រល្អៗទាំងនោះ ហើយរួមបញ្ចូលជាមួយចំណេះដឹងបែបវិទ្យាសាស្ត្រទំនើបផងដែរ។

កសិដ្ឋានសរីរាង្គមិនបោះបង់ចោលកសិដ្ឋានបណ្ដោយតាមធម្មជាតិនោះទេ។ ពួកគេប្រើចំណេះដឹង បច្ចេកទេស និងសម្ភារៈដែលមាន ដើម្បីធ្វើការជាមួយធម្មជាតិ។ ក្នុងវិធីសាស្ត្រនេះ កសិករបង្កើតឲ្យមានផាសុកភាពដែលសមតុល្យរវាងធម្មជាតិ និងកសិដ្ឋាន ដែលដំណាំនិងសត្វ អាចធំលូតលាស់បានល្អ។

ដើម្បីក្លាយជាកសិករសរីរាង្គជោគជ័យ កសិករមិនត្រូវមើលឃើញសត្វល្អិតទាំងនោះសុទ្ធតែជាសត្វចង្រៃនោះទេ ហើយរុក្ខជាតិដែលមិនបានដាំសុទ្ធតែជាស្មៅចង្រៃនោះទេ និងដំណោះស្រាយសម្រាប់គ្រប់បញ្ហាទាល់តែថ្នាំពុលគីមីនោះទេ។ គោលបំណងគឺមិនមែនលុបបំបាត់ចោល កត្តាចង្រៃទាំងស្រុង ឬគ្មានស្មៅសោះនោះទេ។ ប៉ុន្តែវាគួរមាននៅក្នុងកម្រិតទាប ឬក្នុងកម្រិតមួយអាចទទួលយកបាន និងបង្កើតផលបានល្អ។

ការបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យារួមគ្នា

នៅលើកសិដ្ឋានសរីរាង្គ ជាធម្មតាបច្ចេកទេសនីមួយៗ វាមិនគួរប្រើតែមួយមុខនោះទេ។ កសិករគួរប្រើបច្ចេកទេសជាច្រើន រួមគ្នាក្នុងពេលតែមួយដើម្បីឲ្យវាធ្វើការជាមួយគ្នា ដើម្បីផលប្រយោជន៍កម្រិតខ្ពស់។ ឧទាហរណ៍៖ ការប្រើប្រាស់ដំណាំគម្របដី និងការយកចិត្តទុកដាក់លើការដាំដុះ វាអាចគ្រប់គ្រងស្មៅបានយ៉ាងល្អប្រសើរ។

ហេតុអ្វីក៏យើងគួរតែជាកសិដ្ឋានសរីរាង្គ?

  • កសិដ្ឋានសរីរាង្គផ្ដល់ប្រយោជន៍យូរអង្វែងចំពោះមនុស្ស និងបរិស្ថាន។

កសិដ្ឋានសរីរាង្គមានគោលបំណង៖

  • បង្កើនជីជាតិដីឲ្យបានយូរ
  • គ្រប់គ្រងសត្វល្អ និងជំងឺដោយមិនប៉ះពាល់បរិស្ថាន
  • ធានាថាទឹកនៅស្អាត និងសុវត្ថិភាព
  • ប្រើប្រាស់ធនធានដែលកសិករមានស្រាប់ ដូច្នេះកសិករប្រើលុយតិចដើម្បីទិញផលិតផល
  • ផលិតសារធាតុចិញ្ចឹម ចំណីសម្រាប់សត្វ និងមានគុណភាពខ្ពស់ លក់ក្នុងតម្លៃល្អមួយ

ទំនើបកម្មកសិកម្មជាមូលហេតុនៃបញ្ហាជាច្រើនរួមមាន៖

  • ការប្រើប្រាស់ជីគីមីរយៈពេលយូរជាលទ្ធផលនៅក្នុងដី ធ្វើឲ្យសារធាតុមមោកធ្លាក់ចុះ និងងាយបាត់បង់តាមខ្យល់ និងភ្លៀង
  • ការពឹងតែទៅលើជីគីមី យើងត្រូវបន្ថែមជីជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដើម្បីទទួលបានទិន្នផលដដែល
  • ថ្នាំពុលគីមី អាចឋិតនៅក្នុងដីរយៈពេលយូរ និងចូលទៅក្នុងខ្សែចង្វាក់អាហារ ហើយពួកវារីកលូតលាស់នៅក្នុងរាងកាយសត្វ និងមនុស្ស ដែលជាបញ្ហានៃសុខភាព។
  • សារធាតុគីមីបំផ្លាញមីក្រូសរីរាង្គនៅក្នុងដី ដែលជាមូលហេតុធ្វើឲ្យដីខ្សោះជីជាតិ
  • កត្តាចង្រៃ និងជំងឺ បានក្លាយជាបញ្ហាដែលលំបាកទៅៗ ក្នុងការគ្រប់គ្រងដោយសារតែស៊ាំទៅនឹងថ្នាំគីមី។
  • ចំនួនសត្រូវធម្មជាតិ បានកាត់បន្ថយ ដោយសារតែការប្រើប្រាស់ថ្នាំពុលគីមី និងការបាត់បង់ជម្រក។

ស្រាវជ្រាវ និងបកប្រែដោយ ឌីយ៉ា

បានផ្សាយ​ក្នុង មេរៀន​, អត្ថបទ | មតិ​មួយ​

ផ្កាអើយកុំរោយ! — Kim Hana

ត្រលប់មកពីបុណ្យភូមិនៅវត្តជ្រោយអំពិល ខ្ញុំនិងមិត្តភក្តិ៤នាក់ទៀត ក៏បើករថយន្តតាមផ្លូវរោងចក្រថៃហ្គឺ។ ដៃកំពុងបញ្ជាររថយន្ត តែត្រចៀកខ្ញុំផ្ទៀងស្តាប់មិត្តភក្តិពីរនាក់ទៀតដែលកំពុងនិយាយពីរឿងចម្ការផ្កាដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាកំពុងពេញនិយមទៅថតដើម្បី បង្អួតគ្នាដាក់ហ្វេសប៊ុក។ វុទ្ធីផ្តើម៖ តាមគ្នាដឹង កន្លែងហ្នឹងស្រីៗគេប្រាថ្នាច្រើនណាស់! អាស្នាតប៖ ស្រីៗគេស្រឡាញ់ផ្កា គេសម្រុកទៅតែកន្លែងដែលស្អាតដូច្នេះហើយ! ខ្ញុំក៏លូកមាត់៖ ចុះយើងប្រុសៗទៅធ្វើអី? វុទ្ធីនិងអាស្នាឆ្លើយព្រមគ្នា៖ ទៅមើលស្រីស្អាត! ខ្ញុំក៏អស់សំណើចហើយបន្ត៖ មុខអាក្រក់យ៉ាងហ្នឹង អ្នកណាគេយក! ពួកយើងទាំងបីនាក់សើចព្រមគ្នា។ ធ្វើដំណើរបានបន្តិច យើងក៏ទៅដល់កន្លែងដែលស្រីៗប្រាថ្នា។ ព្រះអើយ! រថយន្តនិងម៉ូតូចតត្រៀបត្រាតាមផ្លូវ មានទាំងអ្នកមើលរថយន្តនិងលក់ទឹកទៀត មិនខុសពីតំបន់ទេសចរណ៍ដ៏ល្បីនោះឡើយ។ បើក្រឡេកមើលផ្កាក្នុងចម្ការវិញ មនុស្សកាន់តែណែនតាន់តាប់ទៅទៀត។ ពេលចតរថយន្តរួចរាល់ ពួកខ្ញុំក៏ចុះតាមជម្រាលផ្លូវដើម្បីតម្រង់ទៅកន្លែងដែលមនុស្សជាច្រើនកំពុងតែរីករាយនឹងការបង្អួតសម្រស់ខ្លួនឯងនៅពីមុខម៉ាស៊ីនថតទូរស័ព្ទដៃរបស់ខ្លួន។ វុទ្ធីនិយាយទៅអាស្នា៖ អាវង្ស គ្នាសុំ៣០០០រៀល ឲ្យថ្លៃចូលថតផ្កា! អាស្នាហុចឲ្យស្របពេលខ្ញុំសួរ៖ ម្នាក់គេយក១០០០រៀលមែនទេ? អាស្នាងក់ក្បាល៖ បាទលោកម្ចាស់! ក្រោយពីឲ្យលុយម្ចាស់ចម្ការរួចមក យើងក៏ដើរចូលទៅតាមគេតាមឯងដែរ។ ដឹងថាខ្ញុំជាមនុស្សមិនចូលចិត្តរញ៉េរញ៉ៃ មិត្តរប៉ិលរប៉ូចទាំងពីរក៏ដាក់មេប្រូចទៅធ្វើជាកន្លង់ក្រេបផ្កា ទុកឲ្យខ្ញុំស្រវាស្រទេញតែការថតនូវរូបផ្កាស្អាតៗដោយរីករាយ។ តែពេលខ្លះខ្ញុំក៏ភ័យជំនួសម្ចាស់ផ្កាដែរ ព្រោះអ្នកថតខ្លះហាក់មិនប្រយ័ត្នថាអាចនឹងដើរជាន់ផ្កាឬប៉ះពាល់ផ្កាគេទេ(អាងតែមិនមែនរបស់ខ្លួនឯង) ដឹងតែថាធ្វើយ៉ាងណាឲ្យរូបខ្លួនឯងថតទៅស្អាតគឺមិនខ្វល់ពីអ្វីទាំងអស់។ ដៃខ្ញុំរេថតគ្រប់ទិសទី ស្រាប់តែឈប់ហ្នឹងថ្កល់ រករេទៅណាមិនរួចសោះ។ មិនមែនដោយសារតែផែនដីឈប់វិល ព្រោះបាតុភូតដ៏អស្ចារ្យណាមួយទេ តែដោយសារស្នាមញញឹម របស់នារីម្នាក់វ័យប្រមាណ២៥ឆ្នាំ កំពុងបង្អួតសម្រស់ដ៏ស្រទន់របស់នាងនៅពីមុខកាមេរ៉ាទូរស័ព្ទដៃរបស់នាងជាមួយនឹងផ្កាឈូករ័ត្នដែលរីករហង់។ […]

via ផ្កាអើយកុំរោយ! — Kim Hana

រូបភាព | Posted on by | បញ្ចេញមតិ